มันเกิดขึ้นแล้ว
รอเดี๋ยวสิพวก
ลูกจะคลอด ลูกจะคลอดแล้ว ฉันกำลังจะมีลูก \ โค๊ดบลู โค๊ดบลู
จะลูกผีหรือลูกคน เด็กจะคลอด เด็กจะคลอด! ฉันมาแล้ว เอลลี่
เอลลี่ คุณอยู่ไหน ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย เมนนี่...
ฉันบอกเธอแล้วว่าเด็กแค่ดิ้นเท่านั้น
อ่อ..จริงเหรอ โอ้...ว้าว
โอ้.. ลูกทำให้พ่อตกใจหมดเลย พ่องี่เง่า
พ่อตกลงจากหน้าผา, บูม บูม บู็๋็ม. พ่อบ้าบอ
โทษที, โฟคล์ สัญณาณผิดพลาด \ เด็กแค่ดิ้นน่ะ
-รู้ไหมใครที่ฉันอยากจะเตะ? - นี่ครั้งที่สามแล้วนะในรอบสัปดาห์
-โอ้ ฉันเห็นแล้วใครจะกำลังจะท้องอีก, - ฉันไม่ได้ท้องนะ
แย่มาก, คุณกำลังจะ \เป็น ยอดคุณแม่
เมนนี่ ฉันรู้ว่าคุณตื่นเต้น, ฉันเหมือนกัน, แต่คุณรู้จักวิธีดูแลเด็กเหรอ
โอเค โอเค เธอชักจะพูดเหมือนดิเอโก้แล้วนะ
เดี๋ยวนะ... แล้วเอดิโก้อยู่ไหนละ
อ่ะ..ติดไฟใส่เท้า... เครื่องติดแล้วเฟ้ย...
ดูนี่นะ,ฉันยังกระโดดได้ กินฝุ่นไปก่อนนะ, ดิเอโก้!
-ตอนนี้, ขอฉันดูได้ไหม? - ใจเย็น อย่าทำให้เด็กตกใจ
เด็กนะสบายดี. ที่ตกใจนะ ฉันว่าเป็นคุณมากกว่า
อะอะอ่าห์, อย่าพูด
ที่วิ่งเล่นของตัวเล็ก - โอ้ แจ่ม!
อัศจรรย์จริงๆ
โอ้ เมนนี่...\\\ - ฉันสร้างมันเอง, ครอบครัวของเรา
เฮ้ ทำไมไม่มีฉันบ้าง?
-นายมาอยู่ในของเราแทน - พอดีเลย
แหง่ละ ก็มันยังไม่เสร็จ. ตรงนั้น ตรงนี้ เสร็จแค่คร่าวๆ
ไม่อยากจะเชื่อ, คุณพยายามจะเข้าใจธรรมชาติของเด็ก. - ฉันนะหรือ จะบ้าหรือ เข้าใจธรรมชาติของเด็ก?
นั่นมันน่าขำ
เมนนี่, นี่คือ โลกของเจ้าตัวน้อยของเรา ที่กำลังจะเกิด. คุณคงเปลี่ยนอะไรไม่ได้.
แน่นอนฉันทำได้แน่ ฉันตัวใหญ่สุดในโลกนะ
ตามใจ พ่อคุณตัวโต, ฉันรอดูไม่ได้หรอก, คุณจะดูแลวัยรุ่้นยังไง.
มาเถอะซิด. ฉันไม่อยากให้นาย แตะต้องอะไร ที่นี่มีไว้สำหรับเด็กๆ
อย่าบอกนะ ว่าแก่ก็เป็นเด็ก?
ดีเอโก้ นายอยู่นี่เอง นายพลาดบิ๊กเซอไพร์
ไม่เป็นไร ฉันจะมาดูทีหลัง โอเค แล้วเจอกัน
นี่.รู้ไหม ฉันคิดว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับดีเอโก้ /N ไม่..ไม่หรอก ทุกอย่างปกติดี
คุณควรจะคุยกับเค้านะ ผู้ชายจะไม่พูดกันเรื่อง แบบว่าเกี่ยวกับปัญหาของลูกผู้ชาย
เราก็แค่ตบไหล่เค้าเบาๆ /N นั่นมันงี่เง่า
นั่นมันไว้ทำกับหญิงนะ ไม่ใช่กับผู้ชาย เหมือนทำสปาซักหกเดือน
โอเค โอเค ฉันไปก็ได้
เฮ้ย. ว๊าว..
- เอางวงมาตบฉันทำไม ? - ไม่รู้เหมือนกัน
นี่ฟังนะ, เอลลี่บอกว่า นายมีเรื่องไม่สบายใจ...
จริงๆ แล้ว, ฉันคิดว่า, เร็วๆนี้,\ N มันอาจจะเป็นเวลาสำหรับฉันที่จะแยกตัวไป
โอเค ฉันจะบอกเธอว่า นายสบายดี ไม่มีอะไรผิดปกติ
นี่ฟังนะเราฝืนธรรมชาติไม่ได้และฝีเท้าฉันก็ตกไปเยอะ. -นายพูดถึงเรื่องอะไรฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อไปนั่งเฝ้าเด็กวิ่งเล่น.
มีครอบครัว นั่นมันเรื่องใหญ่ และฉันก็รู้สึกดีใจกับนายด้วย แต่..
มันเป็นแนวของนาย, ไม่ใช่ฉัน. - นายไม่อยากช่วยฉันเลี้ยงลูกงั้นหรือ?
เปล่า, ไม่ได้หมายถึง นายเข้าใจฉันผิดแล้วเพื่อน.
อ๋อเหรอ งั้นไปเลย ไปผจญภัยเลย พ่อยอดชายนักผจญภัย.
อย่าให้ชีวิตที่น่าเบื่อของครอบครัวฉัน มาฉุดรั้งความสนุกของนาย.
นี่นายทำเป็นอารมณ์เสียแบบนี้ แพ้ท้องแทนเมียแน่เลย?
แมนนี่! เดี๋ยว ไม่เห็นมีใครต้องไปเลย.
- ไงจ๊ะ? - - ผู้ชายเค้ามาปรึกษากันก็ไม่เชื่อ.
มีอะไรเหรอ ดีเอโก้จะไปและ
โว๊ว โว๊ โวนี่น่าจะเป็นช่วงที่เราแฮปปี้ที่สุดซิ. พวกเรากำลังจะมีลูกกันนะ
- ไม่ ซิด พวกเค้าต่างหากที่จะมีลูก. แต่พวกเราอยู่กันเป็นฝูงเป็นครอบครัว.
ดูซะ ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว. เมนนี่ มีอย่างอื่นที่สำคัญกว่าเรา
เผชิญหน้ากับมัน, ซิต. เราต้องออกเิดินทาง, แต่...ตอนนี้ได้เวลาต้องไปแล้ว.
-แล้ว จะมีแค่สองเราเหรอ. - ไม่, ซิต. ไม่ใช่แค่เราสอง
แครส และ เอ็ดดี้, จะไปกับเรา?
แค่, แครส? หรือแค่, เอ็ดดี้?
ลาก่อน, ซิต
โอเค, ใจเย็นน่า. ใจเย็น. คงจะดีถ้ามีเพื่อนร่วมทาง
ฉันจะสร้างเส้นทางของฉันเอง\ นั้นคืออะไรที่ฉันจะต้องทำ
นี่! ฉันคือ อมิโก้ นะ
แย่จัง, อย่างน้อยยังพอมีเงาตัวเองบ้าง
โอ้ห์ เจ๋ง!!
มีใครอยู่ไหม?
ฮัลโหล?
โอ้ แย่จัง. ฉันรู้ว่าอะไร รู้สึกเหมือน, จะโดนทิ้ง.
ไม่ต้องห่วง, พวกเธอไม่ได้โดดเดี่ยวแล้ว
ไปด้วยกันเถอะ
อยู่นี่นะ! เธอ ดูและน้องให้ดี แม่ กำลังจะกลับมา แป๊บ
แม่มาแล้ว หนูน้อย!
ได้ตัวแล้ว
ตะกี้ฉันสั่งว่าไงเด็ก1ๆ?
โอ้ห์, ขอบคุณ, ขอบคุณ, ขอบคุณ!
ไข่นิสัยไม่ดี พวกเธอจะทำให้ฉันหัวใจวาย
โอ้ห์ ฉันขอโทษนะหวานใจ, นั้น เพราะว่า ฉันเป็นห่วงมากๆ
ฮัลโหล!
ฉันจะแนะนำให้รู้จักกับ, เอ็กเบิร์ท, เชลลี่ และ โจโก
ซิด ไม่ว่านายกำลังคิดจะทำอะไรอยู่ นี่มันความคิดแย่มากๆ
-เด็กๆ ได้ยินนะ - นั้นไม่ใช่ลูกเธอนะ, ซิต เอาพวกเขาไปคืน
- ไม่ได้หมายความว่านายเป็นผู้ปกครองนะ . - ทำไมจะไม่? - หนึ่ง, ขโมยไข่ใครมา
สอง, หนึ่งในนี้อาจกลายเป็นไขเจียว
-บางคนต้องเสียใจและตามหาพวกเขา. - ไม่นะ, พวกเขาอยู่ข้างล่าง, ใต้น้ำแข็ง,
หากไม่ใช่เพราะฉัน พวกเขาคง... ป่วยแน่
ซิต, ฉันรู้ว่านายทำอะไรลงไปใ นายจะต้องมีครอบครัวของตัวเอง ซักวัน
นายจะต้องได้เจอผู้หญิงเจ๋ง, ไม่ไฮโซ, ไม่หรูหร่า
-เมนนี่หมายถึงอะไร... - ได้, ฉันจะเขาไปคืน
พวกเธอมีครอบครัว และฉัน ดีที่สุดแค่ตัวคนเดียว, ลำพัง
อยู่อย่างโดดเดี่ยว
ในน้ำแข็ง, ตลอดไป!
ลำพัง, เหงา เหงา
-คงจะเหงามาก. - ขี้บ่น
-ซิต, เดี๋ยว - ไม่, อย่า, ไม่เป็นไร. เขาจะต้องกลับมา, หนึ่งในผลดีกำลังเิริ่มขึ้น, ซิต
ทำไมฉันจะต้องเอาพวกเธอไปส่ง. ก็ฉันรักเด็ก
ฉันรับผิดชอบได้, รักและ, ดูแลได้. พวกเธอคิดยังไง?
รู้แล้วว่าจะต้องยอมรับ
โอ๊ะ โอ, อย่าร้อง! ฉันจะหาที่แห้งๆ ให้
มามะจะเช็ดให้
ฉันไม่รู้, การจะเป็นผู้ปกครอง, มีหลายอย่างจะต้องทำ
ฉันอาจจะยังไม่พร้อม
แม่, แม่จ๋า, แม่!
ฉันคือแม่
มัมมีอยู่ไหนจ๊ะ?
อยู่นี่ไง!
ทำอย่างนี้จ้ะ หน้าจะได้สะอาด
ฉันรับเอง ฉันรับเอง
หยุดก่อนเด็กๆ ,ไม่เอาๆ
เฮ้, อย่ากัดสิ ไม่เอา!
แม่ขอโทษ แม่ขอโทษ แม่ไม่่ดุแล้ว อย่าร้องนะ แล้วทำไมยังร้องอยู่ละ?
หิวแล้วหรอลูก? หิวหรอ รู้แล้วต้องทำยังไง
ฉันเป็นสัตว์
ฉันเป็นลูกของเธอ นี่นมของฉัน
คิดว่าตัวเมีย!
เสียใจด้วยลูก เข้าไปไม่ได้ แมนนี่ ให้เด็กเล่นได้เท่านั้น
แต่เดี๋ยวก่อน... ลูกก็เด็กนี่!
ห้ามทำข้าวของแตกนะ!
จ้าวสลอท บอกว่าสนามเด็กเล่นเปิดแล้ว!\ ยังเข้าไปเล่นไมได้นะ!
ไม่,ไม่ อย่าโดนนะ!
นั่นลุกใครหว่า? - ไม่สน? สนุกเสียอย่าง!
แม่จ๋า,เขาไม่แบ่งหนู่เล่น - นี่จะไม่ดุลูกหล่อนหรือย่ะ - ทำไมก็ลูกฉันนเล่นก่อนนิ
ไม่ใช่เลย - ใช่ย่ะ!
นี่เธอเป็นอะไรของหล่อน? - ฉันนี่เป็นคุณแม่ลูกสามนะย่ะหล่อน
อย่านะ - หยุด หยุด หยุดด
โรนัล โว๊ว! นั่นบ้าแล้ว
หยุด! หยุด! หยุด!
เกาะไว้, ลิเติล จอนนี่! - ผม เกาะ อยู่!
รู้ป่าว,ผู้เชี่ยวชาญบอกว่า ควรปล่อยให้ลูกกินอาหารตามใจบ้าง
คุณว่าตาตุ่มฉันอ้วนไปไหม -ตาตุมหหรอ
โรนอล เธอลอยมาจากไหนเนี่ย?
โอ้ ไม่!!
OK เร็วเข้า คายเข้าออกมา ถ้าลูกไม่คาย ลิตเติล จอนนี่ ออกมา,
เราจะไปจากสนามเด็กเล่น เดี๋ยวนี้เลย หนึ่ง...
...สอง ..อย่าให้แม่นับถึงสามนะ
ออกมาแล้ววหรอ,ข้อนข้างแข็งแรงดีนี่ - นั่นไม่ใช่ ลิเติล จอนนี่
ก็ ดีกว่าไม่ได้เลยอะ - มาดิสัน!
เร็วเข้า เอาออกมา! - ซิด
หวัดดี <แมนนี่ - ลิเติล จอนนี่!
โอ๊ะเดี๋ยว...ไม่! ไม่!
ฉันต้องขอโทษด้วยนะ
ที่นี่เละตุ่มเป๊ยเลยอะ - ไม่ใช่ป่วนด้วยสิ - ฝือมือเราตกไปเนอะไอน้อง!
ที่สำคัญคือ ไม่มีใครเจ็บตัวสักคนเลยนะ ยกเว้นเจ้าเด็กนั่น
กับเด็กอีก สามคน...คนนี้ด้วย
ฉันบอกให้นายเอาไข่ไปคืนเค้า,และ นายดันเก็บเอาไว้! แล้วดูที่พวกเขาสิ
โอเค เรามีปัญกาเรื่องการขาดวินัยนิหน่อยนะ - การเขมือบเด็กมันไม่ใช่การขาดวินับ
แต่เขาก็คายออกมานิ - แหม เก่งนิ แบบนี้ต้องให้ห้าดาวเลย
พวกเขาไม่เหมาะกับที่นี่,ซิด,ไม่ว่าจเออะไร ไม่ว่าเจอพวกเขาที่ไหน,เอากลับไปคืนซะ
แมนนี่,ฉันไล่ลูกของฉันไปไม่ได้หรอก!
แผ่นดินไหว!!
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร มัมมีอยู่นี่แล้ว!
แผ่นดินไหวจริงๆหรอ?
-นึกว่าพวกมันสูญพันธุ์ไปแล้วซะอีก - งั้นเจ้านั่นก็เป็นซากฟอสซิวขี้โมโฆซะแล้ว ซิด!
เร็วเข้าๆ,เข้าไป,เข้าไป,เข้าไป
ทุกๆคนห้ามกะดุกกะดิกนะ!
ไม่ ไม่ไม่ หยุดร้องให้ หยุดร้องสิ
จ้ำจี้มะเขียเปาะแปะกะเทาะหน้าแว่น...
อ้า~~~!!!
-ซิด!เอาลูกคืนมันไป มันเป็นแม่ของพวกนั้น - แน่ใจได้ไงว่าเป็นแม่ของลูกฉัน?
นายจะขอดู สูติบัตรหรือไง?นั่นมัน ไดโนเสาร์นะ!! - แต่ฉันทุ่มเทเลือดเนื้อ ทั้งกาย และน้ำตา เลี้ยงดูพวกเขามา
-แค่วันเดียวเอง! คืนไป ไอ้ตาห่าง - นี่เธอพวกเขาเป็นลูกของฉันนะ
ถ้าจะแย่งพวกเขาไป ต้องข้ามศพฉันไปก่อน
-ซิด - ช่วยด้วย!
-วิ่ง..! - ทำอย่างอื่นกันแล้วไม่เป็นหรือไงนะ?
-ช่วยด้วย - ซิด?
ซิด คงจะอยู่ข้างล่าง - คง..ตายแล้วแหง!
เราจะคิดถึงเขานะ - โอ้ ไม่ ไม่ ไม่ อย่าเพิ่งด่วนสรุป
เอลลี่ ฉันให้เธอมาได้แค่นี้ เธอ แครช เอสดี้ ต้องกลับไปที่หมู่บ้าน
เชอะ คงจะมีใครกลับก่อน - เอลลี่ !เธอก็เห็นตัวมันแล้วนี่ ? งานนี้อันตรายมากเลยนะ
สบัดงวงใส่ย่ะ - โอ้ แหล่ม หลังจากช่วย ซิด ออกมา ฉันจะ ตืบ ให้ตาย
สภาพสตรีก่อน - ข้าผู้น้อยไม่กล้ารับ -ไม่เจ็บไม่เจ๋ง
-ซิด? ซิด?
โอ้ไม่่ ไม่ ไม่ ไม่ดี ไม่ดีแน่
เอลลี่! เอลลี่! รอด้วย!
เอางี้ถ้าเธอรู้สึกผิดปกติ หรือไม่ผิดปกติ เธอก็ต้องบอกฉัน และเราจะไปจากที่นี่
เราต้องมีระหัส "อย่างเช่น ลูกเราจจะคลอดแล้ว"
งันเอาเป็น โอ๊ย โอย พุงจะแตกแล้วละ อย่างนี้ เวิกร์ ไหม?
มันยากไป เราต้องใช้ คำสั้นๆ และตงเป้า แบบ...ลูกพรีช
-ลูกพรีช หรอ? -ฉันชอบลูกพรีช มันทั้งหวาน ทั้งกลม และ ขนดก
-เหมือนเธอเลยละ - เธอว่าฉันอ้วนหรอ
ก็ดูดี แบบดาวมหาลัย อะ
อย่าห่างฉันนะ
-พวกนายฝันเรื่องเดียวกับฉันอยู่รึป่าวเนี่ย? - พวกราอาศัยอยู่ในโลกอีกโลกหนึ่ง
โดยที่เราไม่เคยรู้ตัวเลย
เผ่นป่าราบ
ไดโก้ นายมาทำออะไรที่นี่ - ส่อง ญ มั้ง ฉันก็มาช่วย ซิด เหมือนกับพวกนายนั่นแหละ!
-โวย ใจดีจัง - ไม่ใช่เวลามาเถียงกันนะ มีคนมาช่วยมากๆยิ่งดี!
ไม่น่ารอด!
เฮ้บอย ทางนี้ มาเลย!
-จะบ้าหรอ เราไม่ไต่คอเจ้านั่นแน่ - เราจะเลือกไดโนเสาร์ตัวนี้หรือตัวนั้นล่ะ
พร้อมที่จะตายยัง ยาบร้า เต็มเลย มาดู~~~~~~.....!!
ห้าม ยาบร้า ยา บาดู แบบนั้นอีกเชียวนะ
รู้สึกเหมือนตัว นิสส์ เดียว - แล้วฉันจะรู้สึกยังไง?
อ๊าก_~~~!!
หาที่ซ่อน!
เจ๋งไปเลยเพื่อน นายเหมือนพี่ชายที่ฉันไม่เคยมีมาก่อน ฉันด้วย
เก็บไปเลี้ยงได้เป่า?
บัค ฉันชื่อ บัค ย่อจาก บัค-มิสเตอ
หรือว่า บร้า!
เขี้ยวทื่อไปนิสส์
-พวกนายมาทำไมที่นี่? - เพือ่นเราโดนไดโนเสาจับมานะ
อ้อหรอ ตายหยั๋งเขียด ขอต้อนรับ สู่โลหของฉัน ที่นี้ก็กลับไปซะ
-โชคดีมีชัย! - เราจะกลับพร้อม ซิด -เอลลี่ เดี่ยว บางทีเจ้าหนุ่มตาเดียวนี่อาจพูดถูกนะ
-แมนนี่! เรามาไหลถึงนี่ เราต้องหาให้เจอ - ฉันเจอล่องลอยแล้ว
ลุยเลยสาวๆ
ถ้าเข้าในนั้น นายได้เจอเพือ่นนายแน่ แต่ในเวอร์ชั่น ผี นะ
พี่รู้ได้ไง พี่คนฉลาด เจ้าเล่ย์ แสนกล
คุณแม่ไดโนเสาร์ พร้อมลูก 3 ตัว และก็ตัวอะไรเขียวๆสักอย่าง
-ช่าย เราเป็นเพือ่นของเจ้าตัวเขียวๆ นั่นแหละ - เพียงแค่ดมก็รู้แล้วหรอ
ไม่ใช่หรอก ฉันเห็นพวกเขาเดินผ่านมา\ มุ่งไปทางน้ำตก ลาวา นู้น
ไดโนเสาเลี้ยงลูกอ่อนกันที่นั่น
แต่จะไปที่นั่น พวกเจ้าจะต้องเดินผ่านป่า ทุกขเวทนา
ต้องข้าม หุบเขามรณะ
-สู่ที่ราบแห่งความเศร้า - ว๊าวว..วว!!
ok! โชคดีนะคุณ ต้นตะกูลบ้างบื่อ เราจะไปเดี๋ยวนี้แหละ
นี่พวกนายคิดว่าที่นี่เปงที่พักร้อนหรือไง? นายปกป้องแฟนนายไม่ได้หรอก
นายจะเอา งา ทื่อ พวกนี้? ไปทำอะไรได้ เมื่อเจอเข้ากับพวก อสูรร้าย
ฮันเรียกมันว่า "รูดี้"
โอ้ เพราะดีนะ ฉันห่วงว่าจะชื่อโหดสยอง อย่าง เซลนัน หรือ ทิม(น่ากลัวตงไหนฟะ)
เดี๋ยวนะ นายจะบอกว่า มีตัวใหญ่กว่าเจ้าแม่ไดโนเสาร์นั่นอีกหรอ? - ใช่!
-ใช่หรอ? -ก็ ใช่ ไง!
-มันเป็นคนทำให้ฉันเป็นคนแบบนี้ - ว๊าววว เขาให้ที่่ปิดตานายมาหรอ
-ให้ฟรีหรอ? เขาใจดี สุดยิก - ใช่ เราก็ไปขอนะ เผื่อได้มั่ง
ขอต้อนรับสู่โลกของฉัน
-ถ้าคิดจะเข้าไป อย่าหวังจะได้ออกมา! - รู้แล้ว ไม่ต้องย้ำ ท้อแท้สินหวัง
เสียงแบบนี้คงถึงป่า ทุกขเวทนา แล้ว
-หยุดก่อนสิ - ทำไมเป็นอะไร? ลูกพรีสหรอ?
-เปล่า มันก็แค่รู้สึกแปลกๆ - เธอคงจะหิว น้ำตาลในเลือดต่ำ
-นั่นผลไม้ - ไม่ แมนนี่! - ฉันจะไม่ทำแบบนั้นถ้าเป็นนาย
-เพราะที่นี่ไม่ใช่ถิ่นของนาย - ทำไมทำยังกะฉันต้องกลัวดอกไม้ด้วยยังงั้นหรอ
-นายไม่ทันเห็นใช่หรอืเปล่า? - แมนนี่?
ฉันขอบอกนะ เป็นความผิดนายทั้งหมด
หยุดหม่ำเพือ่นเรานะไอ้ต้นไม้!
-พอได้แล้ว จักซี้มันต้องถอน ซะเลย ทำแบบนั้นดอกไม้ก็จะหุบตายไปตลอด
เอาละ พักพวก จัดระเบียบงวงไว้ เดี๋ยวข้าจะพาออกมาก่อนจะโดนย่อยซะก่อน
แค่ 3นาทีก็เหลือแต่กระดูกแล้ว ถ้าอ้วนๆก็คงสัก5นาที -ฉันไม่ได้อ้วนนะ!
จั๊กดึ๋ย -พูดแบบนี้คิดอะไรอะไรกับเขาหรือเปล่า
ไม่ใช่จั๊กดึ๋ยแบบนั้น - เออฉันก็รู้สึกดีเหมือนกัน
-ช่วยด่้วย ช่วยด้วย - เร็วเข้าสิ!
ถึงเวลาของฉัน...บัค ขาโหด แล้ว
รู้รึยังว่าใครอ้วน
ไม่!
-นักท่องเที่ยว - เราโดนต้นไม้อ้วกใส่นะเนี่ย
-พูดอะไรหน่อยสิ - ขอบใจนะที่ช่วย
จะช่วยเราตามหาเจ้าตัวเขียวนั่นได้ไหม? - คงไม่จำเป็นหรอก -ไม่ มันจำเป็น
เอ้า ก็ได้ ฉันช่วย แต่ฉันมีกฏ กฏข้อที่1
จงเชื่อฟังคำพูดของ บัค เสมอ กฏข้อที่2
ต้องอยู่ในแถว กฏข้อที่ 3
ใครตดบ่อย ไปอยู่ท้ายแถว
-ไปกันได้แล้ว จ้ำหน่อย \-พวกเราน่าจะไปเช็คประสาทกันได้แล้ว
นั่นกฏข้อ 4 เอ้า ไปหาเพื่อนของพวกนายกันเถอะ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง พวกเราจะปลอดภัยนะจ๊ะ
นี่แม่คุณ ช่วยแกว่งไปทาง...
เห็นมั้ย เขาวางเราแล้ว
ไม่นะ ฉันยังเด็กเกินกว่าจะโดนกินนะ
ว้าว ดีมากเลย ไม่สนใจคนอื่นเลยสินะ
ฟังนะ เรื่องพวกนี้ มันยุ่งยาก แต่ว่า เราหาทางออกได้นะ
ฉันอยู่กับเด็กๆ วันอาทิตย์ถึงวันอังคารแล้วกัน งั้นพุธถึงศุกร์ก็ได้ เฉพาะสุดสัปดาห์ก็ได้
ไม่เป็นไรนะจ๊ะ หม่ามี้สบายดี
ถ้าเธอกินฉัน จะทำให้ภาพพจน์เสียนะ
หนึ่งคะแนนสำหรับสล๊อต
ส่วนคะแนนที่เหลือต้องพยายาม
-นายคิดว่า เจ้าสัตว์ร้ายนั่น จะเจอซิทมั้ย -หรือที่สำคัญกว่านั้น มันจะเจอเรามั้ย
รูดี้ ล้อเล่นหรือไงกัน เจ้าสัตว์ร้ายนั่น มันเป็นไร้ความปราณี มันรู้ทุกอย่าง เห็นทุกอย่าง กินทุกอย่าง
แล้วนั่นละ....
เฮ้... หลีกทางไปนะ
ฉันรู้จักเจ้านั่นตอนมันเป็นหนอนผีเสื้อน่ะ
นี่นายอยู่ข้างล่างนี่แบบว่าตัวคนเดียว /N โดดๆ ไม่มีภาระเหรอ
ไม่มีใคร ไม่อยากจะเชื่อละสิ ไม่ขึ้นกับใคร ไม่มีข้อจำกัด สิ่งยิ่งใหญ่ของชายโสดละ
นายได้ยินนั่นไหมละ นั่นแหละที่ฉันอยากจะมี
ฮัลโหล? .. ไม่.. คุยไม่ได้ตอนนี้ ฉันพยายยามจะอนุรักษ์สายพันธุ์นะ
พวกเค้าตามฉันมา ฉันรู้ พวกเค้าคิดว่าฉันบ้า
พวกเราจะไปที่รอยแยกแห่งความตายกัน อ่ะ..สายจะตัดแล้วนะ.. ฉันรักเธอเหมือนกันจ๊ะ
เอาละ ลาก่อน บาย บาย โอเค ตามฉันมา
นั่นไงละ นายอีกสามสัปดาห์ข้างหน้า
เออ.. ทำไมมันถึงได้ชื่อ รอยแยกแห่งความตายละ โอเค เราผ่านสิ่งที่ยากลำบากกว่านี้มาแล้ว
แต่..ฮื.. มันก็แค่ทำให้ใครต่อใครจั๊กจี้ แล้วไงต่อละ
เชิญคุณผู้หญิง เธอจะไม่ทำแบบนั้นแน่
กฏข้อที่หนึ่ง
มาน่า แมมมอธ นายน่ะ \\\ ความจำดีจะตาย
รับคำสั่งบัคเสมอครับผม
ที่นี้ มองไปข้างหน้า อย่ามองลงไป และอ่า นั่นแหละใช่
ตายแน่ๆ ถ้าหายใจเอาควันพิษพวกนี้เข้าไป \ ควันพิษ
ก็แค่วันหนึ่งในสวรรค์ เดี๋ยวก่อน
เจอเรอนิโม่....
เอลลี่ คุณโอเคไหม คุณต้องลองนะเมนนี่ เอาน่า ครั้งแรกมันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับทุกคน
ไม่ต้องกลัว ก็แค่ขัดข้อง \ ทางเทคนิคนิดหน่อย อดทนไว้พวก
ฉันไม่ไหวแล้วนะ.. \ นายหายใจมันเข้าไป อ๊ะ..ฉันก็ด้วย
เฮ้.. พวกเราไม่เห็นจะตายเลย \ นายมันดูตลกว่ะ
ฉันเหรอ.. นายต้องดูตัวเองซะก่อน
ก็ได้... นี่ไง หนึ่ง และ สอง
คริสมาส ได้เวลาคริสมาสแล้ว... นายจะบ้าเหรอ
มันไม่ใช่พิษ
มันน่ารำคาญจริงๆ
นาย ทุก คน หยุดหัวเราะ หยุดหัวเราะ... ทุ๊กคน
กฏข้อที่หนึ่งคืออะไร
พวกเค้าก็แค่หัวเราะ มันไม่ได้เสียหายอะไรนิ -พวกเค้าจะหัวเราะจนตายน่ะสิ
หยุดหัวเราะ มันมีอะไรตลกหรือไงละ
พวกเราจะไปช่วยซิดกัน และ พวกเราก็กำลังจะตาย
และฉันก็ไม่ชอบซิดด้วย ทำไมละ ก็เค้างี่เง่าจะตาย
ขอบใจที่พาพวกเรามาอะไรแบบนี้ \ นี่มันสนุกสุดๆ ในรอบปีเลยนะเนี่ย
ขอบใจ สำหรับออเดิฟให้ฝูง นี่มันสุดยอด
หยุด.. นายไม่เห็นเหรอ พวกเรากำลังจะตาย
นี่ฉันต้องทำทุกอย่างเลยไหมเนี่ย เฮ้อ..
บางทีฉันก็ฉี่รดที่นอน ไม่เป็นไร บางทีฉันก็ฉี่รดที่นอนนายละ
ผมไม่รู้ว่าคุณได้ยินหรือเปล่า \ ฉันได้ยินหมดแหละ
นี่นายฉี่รดที่นอนฉันเหรอ \ นั่นมันเป็นแก๊สหัวเราะเกลอ
เอาละ พวกเราเดินหน้าต่อ นายลืมอะไรไปหรือเปล่า
ฉันรู้สึกโดดเดี่ยว
โอเค เด็ก เริ่มกินกันได้ \ ง่ำง่ำ
อะไร พวกเธอไม่อยากจะลองกินผักเหรอ \ แล้วจะโตแล้วแข็งแรงได้ไง ไดโนเสาร์
ไม่.. ฉันให้พวกเค้าเป็นมังสวิรัติ มันดีต่อสุขภาพ นี่ไงดูฉันสิ
ขอโทษนะ ฉันพยายามที่จะ \ คุยกัน
ไม่ ไม่ ไม่ นั่นไม่ใช่สำหรับเด็กๆ นะ \ ต้องเป็นแบบสด สะอาด
.. และ ยังไม่ตาย
ไม่ ไม่ ไม่ พวกเราไม่กิน สัตว์ที่มีชีวิต
ทีนี้ก็ บินไปซะ นายเป็นอิสระและ
เจ้านกน้อย....
ความผิดฉันเอง เฮ้อ.. จะไปไหน
แล้วนี่จะแก้ปัญหาขัดแย้งยังไงละ ไม่แปลกใจเลยทำไมนายโสด
โธ่ เอาน่า.. ฉันไม่ได้พูดคนเดียวนะ บอกแล้วไงว่าพวกเด็กเป็นมังสวิรัต นายก็เอาแต่ กร๊อด..
บอกว่าจะคุยกัน นายก็... \ แบบนั้นไมใช่การตกลง
ดูสิ นั่นแหละคำตอบของนาย
นายกลัวอะไรอ่ะ นายใหญ่สุดในนี้แล้วนะ
หรือว่า..ไม่ใช่
-พวกนั้นไม่รอดแน่ มันอันตรายมากตอนกลางวัน \ -แต่ยิ่งเลวร้ายกว่า ในเวลากลางคืน
แถมคนนำทางก็ไม่ค่อยจะเต็ม นายหมายตวามว่าไง ก็มันบ้าไง
ฉันไม่ได้บ้า แถมเท้ามันก็เหม็นด้วย หุบปาก หุบปาก
แก ได้
เขารัดขาของเค้าเอง - เราจะไม่ไปไหนท้งนั้น
แล้วก็เอามื้อดึกไปเสิร์ฟรูดี้น่ะหรอ ไม่ดีกว่า
เราจะหยุดพักที่นี่ ใครหิวบ้าง? \ ฉันหิว \ อย่างนายไม่หิวหรอก
ฉันในตอนนั้น หลังชนฝา ไร้ทางหนี
เหมือนยืนอยู่บนใบมีดที่คมกริบ ประกายในตาของผู้เป็นนักล่า
-นายถูกฆ่าหรือเปล่า -ใช่ แต่ว่า ฉันไม่ตาย
ฉันไม่เคยรู้สึกมีชีวิตชีวา มากเท่าตอนที่ต้องเผชืญหน้ากับความตาย
ก่อนที่ รูดี้จะกลืนฉันลงหลอดอาหารของมัน ฉันก็ขว้าเอาไว้ไ้ด้ เกาะมันเอาไว้ ก้อนเนื้อสีชมพูที่ห้อยต่องแต่งอยู่ด้านหลังคอมัน
ฉันเกาะเอาไว้แน่น แกว่งไปแกว่งมา แกว่งไปแกว่งมา
แกว่งไปและแกว่งมา และท้ายที่สุด ฉันก็พุ่งออกมาจากปากมันจนได้
ฉันอาจจะต้องเสียดวงตาให้กับการต่อสู้ในคร้้้งนั้น แต่ฉันได้สิ่งนี้กลับมา
ฟันของเจ้ารูดี้
มันเหมือนคำโบราณที่ว่า ตากับฟัน จมูกกับคาง ก้นกับ...
มันเป็นคำโบราณ แต่ว่าไม่ค่อยดีเท่าไร -นายนี่มันลื่นซะไม่มี
ลื่นมาก ลื่นสุด
อะไร
ฉันจะเล่าให้ฟังว่าฉันได้ใช้มัน ทำให้คมด้วยเปลือกหอยเพื่อสู้กับทีเร็กซ์
รู้จักทีเร็กซ์ใช่มั้ย ครับ นายท่าน
-พอแล้วสำหรับนิทานหลอกเด็กในหนึ่งคืน /n-ไปเถอะ เอลลี่ คุณต้องพักผ่อนแล้วที่รัก
-พวกนายไปพักเถอะ เดี๋ยวฉันจะเฝ้ายามเอง /n-ไม่ต้องห่วงบัคค์ เดี๋ยวเราดูเลเอง
นี่มันคืนของพวกเรา แน่นอน.. ราตรีนี้อีกยาวเพื่อน
ราตรีสวัสดิ์ รูดี้
เดี๋ยวก่อนสิ แล้วฉันล่ะ
หลับฝันดีนะเด็กๆ พรุ่งนี้ พวกเรามีอะไรทำเยอะแยะ -ทั้งล่าสัตว์
คิดถึงเพื่อนของฉัน ที่คงจะไม่ได้คิดถึงฉัน
อะไร
นายนี่นุ่มชะมัดเลย
แมนนี่
แครช เอ๊ดดี้
แมนนี่
เกิดอะไรขี้น นายเป็นอะไรหรือเปล่า
ผมขอโทษ ผมแค่พยายามจะให้คุณอยู่ในที่ปลอดภัย
กลายเป็นว่า คุณต้องมาอยู่ในที่ๆ อันตรายที่สุดในโลก
ไม่ใช่ความผิดคุณสักหน่อย มันตัวใหญ่กว่าเราสองคนตั้งเยอะ แถมคุณต้องช่วยซิท
ก็ใช่ แต่ถ้าฉันเกิดเป็นเพื่อนที่ดีกว่านี้กับเขาสักหน่อย เราก็คงไม่ต้องมาอยู่ที่นี่หรอก
เพื่อนที่ดีกว่านี้หรอ นายทำให้ฉันหนวดกระตุกเลยพวก นายเสียงชีวิตตัวเองกับเมีย แล้วก็ลูก เพื่อเพื่อน
นายอาจจะไม่ใช่พ่อหรือสามีที่ดีนัก แต่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในโลก
ทุกคนหยุด
ฉันได้กลื่นอะไรบางอย่าง
กลิ่นเหมือนกับก้นของอีแร้ง
ที่ถูกฝูงสกังค์รุมตดใส่ -นั่นแหละ ซิด
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหลาย เราได้มาถึงที่เกิดเหตุแล้ว
ซากศพที่ถูกกินแล้วครึ่งนึง กับอีกครึ่งนึงของ..โอ้ ไม่นะ
บล๊อกโคลี่
นี่คืดสิ่งที่ฉันคิดออก ไดโนเสาร์จู่โจมซิท แล้วซิทต่อสู้กลับด้วยหัวบล๊อกโคลี่
ทำให้ไดโนเสาร์... กลายเป็นผัก - นายจะบ้าหรอ ซิทไม่ใช่พวกป่าเถื่อนสักหน่อย
-ก็ใช่ แล้วถ้างั้น ไดโนเสาร์หายไปไหนล่ะ - นั่นก็ถูำก
ทฤษฏีที่ 2
ซิทกำลังกินบล๊อกโคลี่ แล้วไดโนเสาร์ก็กินซิท แล้วเหยียบหัวบล๊อกโคลี่
ทำให้บล๊อกโคลี่ กลายเป็นผัก -นี่นายเสียสติไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันแน่น่ะ
3 เดือนก่อน ตอนฉันตื่นเช้ามา แล้วพบว่าตัวเองแต่งงานกับสัปปะรด
สัปปะรดหน้าตาอัปลักษ์
-แต่ฉันก็รักเธอ -เอ่อ บัค ดูเหมือนนายจะมองข้ามไปจุดนึง
เพื่อนนายอาจจะยังไม่ตาย แต่ก็รอดได้อีกไม่นานหรอก รูดี้ใกล้เข้ามาแล้ว
นั่นแหละ ใช่เลย ที่ราบแห่งความเศร้า, ไม่ก็ซากที่เหลืออยู่นั่นแหละ
แถวเรียงหนึ่ง ทุกคน มุ่งหน้าสู่น้ำตกลาวา
-นั่นเสียงอะไรน่ะ -เสียงลมไงล่ะ มันกำลังพูดคุยกับเรา
-แล้วมันพูดว่าอะไรล่ะ -ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้พูดภาษาเดียวกับมัน
-เอลลี่ /n-ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันสบายดี ฉันแค่...
เอลลี่
เมนนี่! \ ไปที่หน้าผานั่น
-เอลลี่ -เอลลี่ คุณอยู่ไหน
-ไม่ต้องห่วง ฉันอยู่บนนี่ -รอก่อนนะเอลลี่ เดี๋ยวเราจะไปหา
รอด้วย ฉันหล่น
รอด้วยรอก่อน พวกนายไปกันเร็วจัง
ข้างล่างนี่ก็ไม่เลวนักหรอก อากาศดี เพื่อนบ้านน่ารัก
สวัสดี เพื่อนบ้าน
-รูดี้ -รูดี้
-ไม่เคยได้ยินไดโนเสาร์พันนั้นมาก่อน -นั่นซิด เราต้องรีบแล้ว
-แมนนี่ สัปปะรด -สงสัยเธอจะหิว
-ทับทิม เสาวรส... -เธอสั่งฟรุ๊ตสลัดแน่ะ
-คิดสิ คิด ... พีช!! -อะไรนะ พีชหรอ
-ลูกหรอ ตอนนี้หรอ -ไม่ดีเลย เด็กจะคลอดแล้ว
-คุณอั้นไว้ก่อนได้มั้ย -ใครก็ได้ช่วยตบเขาให้ฉันที
-นั่งรอก่อนนะ เดี๋ยวเราไป -ทำอย่างอื่นได้ที่ไหนล่ะ
พอสซัม ไปกับฉัน แมนนี่ นายดูแลเอลลี่ จนกว่าเราจะกลับมา
อะไรกัน นายไปตอนนี้ไม่ได้นะ เธอไม่อยู่ในฝูง จำกฏข้อ 2 ไม่ได้หรอ
กฏข้อ 5 บอกว่า นายมองข้ามกฏข้อ 2 ได้ ถ้ามีผู้หญิงมาเกี่ยวด้วย
หรือหมาน่ารักๆ ฉันตั้งกฏของฉันไปตลอดทางแหละ ใช่ แต่ แต่ แต่... เธอกำลังจะ.. นายต้องช่วยนะ
แมนนี่ ไม่เป็นไรหรอก ฉันระวังหลังให้เอง \ นั่นแหละพระเอกตัวจริง ไปกันเถอะสหาย
ดูแลเจ้ของเราให้ดีนะ คุณผู้ชาย\ ไม่ได้กดดันนะ
มันหมายความว่าไง "ระวังหลังให้" ฉันว่าระวังหน้าดีกว่ามั้ง
ข้างหน้ามีแต่ของดีๆ ว่ามั้ย เราต้องไปแล้ว
โอเค โอเค ไม่เป็นไรแล้ว ป๊ะป๋า ป๊ะป๋ากำลังมา
แม่ของบอกเลยนะลูก ลูกเลือกเวลาเกิดได้เหมาะมาก
ไปให้พ้นนะ ไปให้พ้น ชูว์ๆ ระวังอันตราย ระวังอันตราย
ไม่เป็นไรๆ มันก็แค่ลาวา..
ลาวาที่เดือดปุดๆ
ไงพวก พร้อมจะผจญภัยหรือยัง
-เสี่ยงอันตราย? -ครับผม! -ยอมพลีชีพ -เอ่อ.. ขอฟังอีกรอบได้ป่ะ
เอาละ .. ไปกัน
นายเคยขี่เจ้านี่มาก่อนหรือเปล่า? -ครั้งแรกเลยละ
-เธออยู่นั่น -เอลลี่ -เมนนี่!
-ฉันจะไปหาเธอ -ฟังนะ ฉันจะดูและเอลลี่เอง นายไปตึบพวกมัน
เมนนี่ , ถ้าพวกมันถึงตัวเอลลี่ มันจะสายไป เชื่อฉันสิ
ก็ได้.. ลุยเลยพวก
ไฟติดแล้ววุ้ย...อ่ะติดไฟใส่เท้า อ่ะซ้าย อ่ะขวา
โทษเถอะนะ... พ่อเท้าไฟ ช่วยกันที โอเค โทษที... คุณโอเคมั้ย
ฉันโอเค ที่นี้นายรู้อะไรเกี่ยวกับการทำคลอดบ้างละ -ไม่. ก็ไม่เชิง แต่เมนนี่กำลังมา
-ดีเอโก้, ฉันกลัวจัง ขอมือเธอหน่อย -โอ้.. แน่นอน
ปล่อยความรู้สึกไป.. รวบรวมสมาธิไว้
นั่น เขาอยู่นั่น โรเจอร์(รับทราบ) ไม่ นั่นซิด, เออ โรเจอร์(รับทราบ)
เอางี้ไหม เราไปช่วยซิดก่อน แล้วค่อยกลับไปหาโรเจอร์ เฮ้อ ช่างมันเถอะ
โอ้., บ้ค
- เดี๋ยว รอเดี๋ยว ซิด...ทางนั้น! บอกเค้า
เข้ามาเลย ไอ้กุ๊กไก่ดึกดำบรรพ์
ไม่ต้องห่วงอะไร นายทำได้ดีแล้วล่ะ
ไปได้สวยละ อะฮะ โทษที
-สูดหายใจลึกๆ -ดีเอโก้!
สูดลมหายใจเข้า...ออก.. ลึกๆ
หยิบกระสุนมา
เป้าหมาย ที่สามนาฬิกา -ยิง
แจ๋ว
ยิงเลย!
เย้ เจอกันชาติหน้านะไอ้นกยักษ์
เราไปช่วย...
เมเดย์! เมเดย์! เรา เสียศูนย์แล้ว! จับนี่ไว้
รสชาติเหมือนปลาแฮะ โอเค นั่นพิลึกจริงๆ
ฉันรักนาย..พี่ชาย ฉันรู้
ปลดมันออกเร็ว ดึง.... นี่เป็นวาระสุดท้ายของซิด
ช่วยด้วย........ ไม่ ซิด นี่ฉันเอง แล้วก็ฉันด้วย
ไม่ต้องกลัวทุกคน แล้วใครขับเจ้านี่ละ
เดี๋ยวๆๆ ก่อน ท้องฉัน
ฉันไม่เคยพูดคำลามาก่อนเลย
นายทำได้ ดัน เอ้า ดัน ฉันทำไม่ได้.... ดันอีกครั้งเดียวแรงๆ
คุณไม่รู้หรอกว่าฉันต้องผ่านอะไรมาบ้าง \ โอเค ลืมที่ฉันพูดซะ แล้วทำพร้อมๆ กันนะ
ฉันรู้คุณทำไดดีกว่านี้ ตอนคุณเกือบจะสูญพันธุ์น่ะ โอ้ว.. ฉันตาลายแล้ว
เมนนี่ มาเร็วเพื่อน ฉันคิดว่าได้เวลาแล้ว
เธอวิเศษมาก ฉันว่าเราน่าจะเรียกเธอว่า เอลลี่
เอลลี่น้อย .... ฉันมีชื่อที่ดีกว่านี้..ลูกพีช ลูกพีชเหรอ?
ทำไมจะไม่ละ เธอทั้งหวาน สวย \ และขนพูนุ่ม
ฉันชอบจัง
ฉันเห็นนะ ม่ะ..ไม่ ไม่ เล็บมันโดนตาน่ะ และก็เออ...
เอาละก็ได้... ฉันไม่ได้เป็นก้อนหินนะ มาแล้ว
นั่นซิด
โอ้... เด็กผู้ชาย นั่นหางเค้า เด็กผู้หญิง
ไง..ที่รัก นี่ลุงซิด โอ้ว... เธอน่ารักมาก
เธอเหมือนแม่จริงๆ \ ขอบุคุณพระเจ้า
โธ่ ไม่ขนาดนั้นหรอก เมนนี่ คุณงดงามที่ภายใน รู้สึกดีจังที่มีนายอยู่ข้างหลัง ซิด
ฉันไม่อยากจะพูดเลยนะเนี่ย ฉันคิดถึงนายจริงๆเพื่อน
ฉันหวังว่าเด็กๆ จะอยู่ที่นี่ นายจะได้มีเพื่อนไง
เอลลี่!
ฉันสาบานกับตัวเอง ฉันจะไม่ร้องไห้ ฉันจะไม่....
ฉันลืมไปว่ามันเหมือนกับป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว แล้วนายละ คิดจะมีลูกบ้างไหม
เอาละ แม่คุณ กลับบ้านกันเถอะ
มี แม่คุณที่ไหนละ นายเริ่มเองนะ ตลกจริงๆ
เราต้องทำให้มันสม่ำเสมอ ฉันไม่รู้หรอกนะ
ใช่ ใช่ ใช่ทั้งหมด เสี่ยงตาย อ่อ แน่นอน
โอ้.ดี บัคจะหยุดที่นี่ เราคงทำไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
เห็นได้ชัดว่า เวลาดีๆ ก็มีเหมือนกัน
ไม่ใช่มีแต่เรา...ใช่ไหม
หวัดดี รูดี้
วิ่ง........
ทางนี้เจ้าโคโลซอล ฟอสซิล มองหาอะไรเหรอ
ทำไมแกไม่มาเอามันเองละ \ หนีไปที่อุโมงค์ ไป...
อยู่กับลูก เราจะไม่เป็นไร ไปสิ
วู้ๆๆๆๆ
โย่ว ไปเลยวีเซิล
ชูแว๊ป มาสิ ....ตามมา
ดีเอโก้ รับไป..
ผ่านช่องไป ตรงนั้นแหละ \ อีกซักรอบ มาเลยที่รัก ฮิ้ว..
โอกาสหน้าคงโชคดีกว่านี้ ใช่ไหม น่าจะมัดเจ้านี่ได้นาน... ไปเถอะ
หยุดก่อน..พวก
สู้เค้า ม่ามี้ซิล่า
มานี่เด็กๆ ฉันจะบอกอะไรพวกเธอ ว่าพวกเธอเป็นส่วนหนึ่งของที่ไหน
และชัวร์ว่าวกเธอจะต้องโตขึ้น เป็นยักษ์ใหญ่ ไดโนเสาร์ผู้ยิ่งใหญ่
เหมือนแม่ของพวกเธอไงละ
แม่....
ดูแลเด็ก ๆ ด้วย
นายเป็นพ่อที่ดีซิด ขอบใจ
ให้ฉันเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้นายไหม ไม่เด็ดขาด
โธ่ เถอะน่า... ค่าแรงฉันถูกนะ ก็ได้ ฉันจะลองคิดดู
เย้... ไม่เคยเกิดขึ้น
มันตายแล้ว... แล้วทีนี้ฉันจะทำอะไรต่อไปดีละ ง่ายมาก
ไปกับพวกเราสิ หมายถึง .. ข้างบนนะเหรอ
ฉันไม่เคยคิดจะกลับไป ฉันลงมาที่นี่นานมากจนรู้สึกเหมือนบ้าน
ฉีนไม่แน่ใจว่าฉันจะเหมาะกับข้างบนไหม ดูพวกเราสิ พวกเราดูธรรมดาไหมละ
โอ้...
ลาก่อน.. พี่เบิ้ม
ถึงคิวพวกเราแล้ว มาเถอะ พีชเชส
มันยังไม่ตาย..
บัค?
คือฉัน..อ่า.. อืม.
เลือกข้างที่โลกควรจะเป็น แน่นอน ต้องอยู่ข้างล่างนี่
ดูแลพวกเค้าด้วยนะ.. พ่อเสือ รับคำสั่ง บัค
พวกเราออกมากันหมดแล้วนะ
ทุกๆ คนโอเคไหม บัคไปไหนละ
ไม่ต้องห่วง \ เค้าอยู่ในที่ที่เค้าควร
แล้วเค้าจะโอเคไหม นายล้อเล่นน่า.. ไม่มีอะไรฆ่าตัววีเซิลได้หรอกน่า
นั่นมัน.. ลูดี้ ฉันเป็นห่วงเรื่องนี้
ฉันรู้ เด็กๆ ไม่ใช่แนวของนาย.. ไม่ว่านายจะตัดสินใจจะทำอะไรก็...
ฉันจะไม่ไปไหนเพื่อน ชีวิตโลดโผน.. มันอยู่ที่นี่
ดีละ..
อ่อนไหว? หัวสูง ยังเป็นห่วง?
ขอบใจ
อ่า.. พวกเค้าโตไวจริงๆ ฮือ? ดูเด็ก ๆของฉันสิ
ดูเหมือนเค้าเกิดมาวันเดียวและก็จากไปในวันถัดไป นั่นและเค้าละ ซิด โอเค มีงานต้องทำอีกเยอะ
ใช่จ๋า..ที่รัก ยินดีต้อนรับสู่ ICE AGE
บรรยายไทยโดย osuntero, baby2baby, genie, UltimaG96, Lord_Pom
mackeeper, sanyak, monster2, jann, wirinho_23
xNoMadx